|
Do najważniejszych zwyczajów łowieckich należy używanie języka myśliwskiego, którym powinien umieć się posługiwać każdy myśliwy. Wszelkie potknięcia w jego stosowaniu były i są wykpiwane, a nawet karane w obrzędowy, rytualny sposób.
Ważniejsze słownictwo łowieckie
ambona - stanowisko myśliwskie zbudowane kilka metrów nad ziemią, odpowiednio zamaskowane
bekowisko - okres godowy danieli
biegi - nogi dzika
badyle - nogi łosia, jelenia
bukowisko - okres godowy u łosi
byk - samiec łosia, jelenia, daniela
cewka - noga sarny
chłyst - młody byk jeleń, który nie bierze udziału w rykowisku
chmara - stado jeleni, danieli
ciele - młody łoś, jeleń, daniel
ciołek - roczny byczek łosia, jelenia lub daniela
ciota, licówka - łania prowadząca chmarę
fajki - kły w górnej szczęce dzika
farba - krew zwierzyny
fartuszek - pęk białych włosów przy sromie sarny
gach - samiec zająca
gwizd - ryj dzika
huczka - okres godowy dzików
koza - samica sarny
kozioł - samiec sarny
kwiat - ogon zwierzyny płowej
lampy - oczy wilka
locha - samica dzika
lustro - biała sierść na zadzie łani
łania - samica jelenia, daniela
łyżka - uszy zwierzyny płowej
myłkus - samiec zwierzyny płowej o zniekształconym porożu
narogi - jadalne narządy wewnętrzne zwierzyny płowej
odyniec - stary dzik samiec
patrochy - wnętrzności zwierzyny
rudel - stado saren
siuta - samica sarny
suknia - sierść zwierzyny płowej
szable - kły dolnej szczęki dzika samca
tabakiera - zakończenie ryja dzika
talerz - biała sierść na zadzie sarny
złom - gałązka będąca znakiem ubicia zwierzyny
zrzut - odpadłe poroże zwierzyny płowej
|
