www.orzel.nowemiasteczko.org


 Strona główna
 Z życia Koła
 Członkowie Koła
 Z historii Koła

 Fotogaleria

 Kontakt

 Archiwum


Wyszukiwarka
 

 
 Historia
 Ochrona środowiska
 Zwierzyna
 Tradycja i zwyczaje
 Polowania
 Trofea
 Broń
 Gwara
 
 
 
 
 
 
Historia łowiectwa
Dodał: RomanS , 29 Nov 2006
Głównym zajęciem ludzi zamieszkujących tereny położone między Wisłą a Odrą była od dawien dawna uprawa ziemi, chów zwierząt domowych, a także myślistwo. Łowiectwo w początkach naszej ery stanowiło jedno z podstawowych żródeł utrzymania ludności, dawało określone dochody. Największym popytem cieszyły się futra soboli, bobrów, lisów, gronostajów, kun i łasic.

W średniowieczu polowano głównie konno z psami i z sokołami, używano także sieci. Atrakcją myśliwską były niedżwiedzie, łosie, jelenie, sarny, dziki i rysie. Bobry, mimo że występujące dość powszechnie, stanowiły cenną zdobycz, a futra bobrowe były bardzo drogie.

Sztuka łowiecka była ważnym elementem wychowywania młodych możnowładców.Za przykładem dworów królewskich możnowładcy i szlachta roztaczają opiekę nad zwierzętami dziko żyjącymi. Powstają liczne zwierzyńce spełniające ważną rolę hodowlaną.Myślistwo już wówczas należało do stosunkowo drogich rozrywek. Wiązało się z utrzymaniem licznej służby, broni, ekwipunku, sokołów i psów.

W 1775 r., wraz z reformami życia państwowego, nowe ustawodawstwo obejmuje również łowiectwo. Podstawą polowań staje się posiadanie własnych terenów i bezwzględne poszanowanie cudzej własności. Łowiectwo stanowi część składową gospodarki. Wprowadza się czasy ochronne dla zwierzyny. Wraz ze wzrostem świadomości myśliwych rodzi się ruch organizacyjny. Już w 1848 r. Rady Obywatelskie w Księstwie Poznańskim w każdym powiecie ustanowiły czas polowań. W 1860 r. powstaje w poznańskiem pierwsza na ziemiach polskich organizacja łowiecka - Towarzystwo Łowcze, przekształcone w 1906 r. w Towarzystwo Łowieckie o patriotycznym charakterze, skupiające życie towarzyskie i kulturalne. 20 marca 1899 r. ukazał się pierwszy numer "Łowca Polskiego", pisma zapoznającego szerokie rzesze myśliwych z nowoczesnymi metodami hodwli łowieckiej, które z niewielkimi przerwami ukazuje się do dzisiaj.

W dniu 3.12.1927 r. opublikowano rozporządzenie prezydenta o prawie łowieckim. Był to pierwszy akt prawny dostosowany do polskich warunków, nowoczesny i uchwalony zgodnie z oczekiwaniami szerokiej rzeszy myśliwych. Uściślono w nim pojęcie "zwierzyny", określono wielkość obwodów łowieckich, sprecyzowano zasady powoływania strażników łowieckich, wprowadzono czasy ochronne na zwierzeta łowne.

Wybuch drugiej wojny światowej przerwał na kilka lat ofiarną i mozolną pracę na rzecz polskiego łowiectwa. Po zaprzestaniu działań wojennch na pierwszym wyzwolonym skrawku ojczyzny grupa myśliwych osiadłych w Lublinie rozpoczyna prace mające na celu reaktywowanie Polskigo Związku Łowieckiego. W nowo wyzwalanych województwach powoływano Wojewódzkie Rady Łowieckie. Pełni zapału działacze łowieccy, nie zważając na wiele trudności, dążyli do normalizacji życia łowieckiego.
Content Management Powered by CuteNews
Statystyka generowana przez Reggi-Stat - www.reggi.pl